Kalendarium Mikołajek: Nim Wsie Stały Się Miastem

Poniżej zamieszczone jest kalendarium opisujące dzieje trzech miejscowości składających się na później powstałe miasto Mikołajki – wsi Mikołajki, Koniec i Kozłowo – oraz wydarzenia mające na nie wpływ. Artykuł powstał na podstawie notatek pana Aleksandra Rygiera, autora monogramu miejskiego pod tytułem „Mikołajki przez wieki”.

1427Odbywa się spotkanie przywódców Ziemi Chełmińskiej z przywódcą Ziemi Ostródzkiej w Mikołajkach w sprawie uzgodnienia wspólnego stanowiska na wypadek wojny Zakonu Krzyżackiego z Polską.
1516Wybudowany zostaje pierwszy, drewniany most łączący Mikołajki z Kozłowem (znajdującym się po zachodniej stronie jeziora Mikołajskiego). Wcześniej ludzie pokonywali tą trasę łodziami.
1525Zlikwidowany zostaje krzyżacki Zakon Marii Panny, a zakonnicy stają się świeckimi panami. Jednocześnie przyjmują oni wyznanie ewangelickie.
15355 sierpnia księdzem w Mikołajkach zostaje Stanisław.
1550Posługę kapłańską rozpoczyna w Mikołajkach ksiądz Jakub Wilamowski, który piastuje urząd do roku 1589. Wymagano od niego znajomości języka polskiego, aby jego kazania i spowiedzi były zrozumiałe dla Mazurów.
1555Książę pruski Albrecht von Hohenzollern nadaje sołtysowi Mikołajek 65 włók ziemi ornej, z czego na 20 włókach sołtys osadza polskich Mazurów.
1567Ksiądz Wilamowski podpisuje „Corpus doctrinae Prutenicum”, dokument mający zakończyć spory doktrynalne w kościele reformowanym w Prusach. Od tej chwili staje się on księdzem ewangelickim, a cała ludność Prus przejmuje nowe wyznanie.
1581Do księdza Wilamowskiego dołącza ksiądz Jakub Moskowicz.
1612Jan Zygmunt zwalnia księdza Moskowicza od robót i usług pocztowych.
Po księdzu Moskiewiczu, parafię obejmuje ksiądz Albert Pesarowski.
1663Ksiądz Pesarowski otrzymuje od wielkiego elektora dwie włóki oraz zwolnienie od podatków na 12 lat dla siebie i swojej żony. W czasie jego posługi, Mikołajki przeżywają najazd Tatarów, sojuszników Polski w walce ze Szwedami.
1693Nowym kapłanem parafii zostaje ksiądz Andrzej Kowalewski. Za czasów jego posługi ufundowano do kościoła dwa dzwony, kościół został też odnowiony przez malarza Lisewskiego.
1702Ksiądz Kowalewski nagle zaczyna chorować. Chorobę udaje mi się pokonać w roku 1708.
1709Nadeszła wyjątkowo mroźna zima. Przemarzają drzewa w sadach i w puszczy.
1710Prusy nawiedza epidemia dżumy. W trzech wsiach (Mikołajki, Kozłowo i Koniec) umiera z powodu choroby około 900 ludzi, przez co na cmentarzu brakuje miejsca na pochówek. Zmarli chowani są w masowych grobach w Kozłowie. Ksiądz Kowalewski traci prawie całą rodzinę.
1711W tym roku Mikołajki spotkał wyjątkowy urodzaj zbóż. Niestety po epidemii nie było komu zebrać całego plonu. Później miasto nawiedziła plaga szarańczy.
1712Zaraza dotyka ryb. Na rozkaz pruskiego króla odprawiane są modły pokutne dla zażegnania zarazy.
1713Zaraza dotyka zbóż.
1714W Mikołajkach budowany jest budynek przeznaczony na szkołę. Sama miejscowość dostaje etat nauczyciela.
1725W wieku 56 lat umiera ksiądz Kowalewski, a jego syn, Celestyn Kowalewski będący profesorem Uniwersytetu Królewieckiego, funduje w lokalnym kościele tablicę pamiątkową poświęconą pamięci ojca oraz zmarłych w czasie epidemii dżumy jego matki i siedmiorga rodzeństwa. Celestyn daje na potrzeby kościoła 100 talarów, a w swoim testamencie zapisuje Mikołajkom swój księgozbiór, który liczył 2 500 ksiąg.

Zostaw odpowiedź